Evet. Bu ayın ilk konusu eski sevgililer üzerine olsun dedim. Neden mi? Çünkü kendini hatırlatmaya çalışanların olduğunu görüyorum. Görmemek için kör olmak lazım değil mi… Her neyse. Ben de bu tarz olaylara olan bakış açımı sizinle paylaşmak istedim. Hem belki mesaj gitmesi gereken yere de gitmiş olur böylece.
Eski sevgililer… Bazıları için hiçbir şey hissetmiyorum, bazılarına çok öfkeliydim mesela. Kimisine olan öfkem ise hiç geçmeyecek. Bu hala değer vermek ya da önemsemekle asla karıştırılmasın lütfen. Ben zamana önem veren biriyim ve yaşanan her şeyi çıkarılması gereken bir ders olarak görüyorum. Sonunda ise, her şeyiyle veda edip önüme bakıyorum. 2024’e başladığım ilk yazımda hatırlıyorsanız eski her şeyi attığımı yazmıştım. Evet, kişilere veda ediyordum belki, ama anılarım benim için her zaman önemli olmuştur ve onlara kıyamıyordum açıkçası. Bir gün fotoğraflarımı karıştırırken elime eski sevgililerimle olan fotoğraflarım geçti ve ‘Ben ne yapıyorum?’ dedim kendime. Neden mi? Ya bu insanlar bu kadar önemli olsalardı hala hayatımda olurlardı sonuçta değil mi? Ya da bazıları vardı ki yaşadığım kötü anıları canlandırıyorlardı sadece gözümün önünde. Tekrar tekrar öfkelenip, lanet okuyordum (yalan değil). O yüzden yok ettim hepsini. Hatırlamak istemediğim ve daha güzellerine yer açmak istediğim için. Gardrobumuzda bile yeni kıyafetler alırken, eski giymediklerimizi atarak yer açıyoruz sonuçta, değil mi? Bu da aynı şey… Geçen podcast dinlerken istifçilikle ilgili bir bölüme denk geldim. Bu da bir istifçilik değil midir? Kıyafetlerimizi çöpe atarken bile onlarla vedalaşmamız gerekiyormuş. Çünkü her şeyin bir enerjisi varmış. Vedalaşmadığımızda ise aramızdaki o bağı koparamıyormuşuz ve atamıyormuşuz. Sonra da dedim ki tamamen vedalaşmakla çok doğru bir şey yapmışım.
Kim olursa olsun ya da ne olursa olsun, veda vedadır. Çöpe attığımız şeyi, nasıl bir daha bulamıyorsak, ilişkilerde de bu böyledir. Giden gitmiştir yani. Önemli olan kendini iyileştirip, yola devam edebilmen. Bu bana çok zor geliyordu ilk zamanlarda. Geçmişe takılı kalıyordum. Bir de karşımdaki insanları kırmamak, üzmemek için o kadar çaba harcıyordum ki. Kötü ben olmamalıydım. Böyle düşünüyordum hep. Hayır diyemiyordum. Arkadaşlıklar da bile aynıydı bu durum, sadece sevgililerle ilgili de değil. Geçen bir söze denk geldim. ‘Aslında ben iyi olduğum için aramız iyiymiş’. Bunu bizzat yaşadım. Sadece bir kere kendimi tercih ettiğim için arkadaşlığımız bitti mesela, ki ben gerçekten yakın arkadaş olduğumuzu düşünüyordum. Meğerse arkadaşlığımızı taşıyan kişi benmişim. Bu tarz deneyimler ise size daha seçici olmayı, kendi değerinizi bilmeyi, hayır diyebilmeyi ve arkanıza bakmadan yola devam edebilmeyi öğretiyor. Aynı zamanda da sürekli verici olmamanız gerektiğini de öğretiyor. Win-win yani. Karşılığı olmalı bir şeylerin de.
Tabii ki üzülüyoruz. Ben de çok üzüldüm, ağladım, kırıldım. Pişman oldum, geçirdiğim zamana acıdım. Boşuna zamanımı çarçur ettiğimi düşündüm. Sonrasında ise Müslüm Gürses’in ‘Son pişmanlık neye yarar? dırırırım….’ şarkısı kulaklarımda çınlamaya başladı her seferinde. Evet. Ne yapayım? Kendimi yatağa atıp, bütün gün orda vahvahlanayım mı? Zaten yeterince vakit kaybetmedim mi? Tazelenme zamanı şimdi. Belli ki bir yükten daha kurtulmuşum. Hadi yola devam… daha güçlü bir şekilde!
Ex’ten next olmaz diye boşuna dememişler kısacası. Eskiden arkadaş kalınabileceğine inanıyordum ama çürüttüler bu düşüncemi hareketleriyle. Yeni insanlara merhaba diyerek hayatımıza devam ediyoruz. Ne diyebilirim ki başka. Umarım hepimizin karşısına hem ilişki anlamında hem de arkadaşlık anlamında düzgün insanlar çıkar. Hepinizi kocaman öptüm ❤ Bir sonraki yazıda görüşünceye dek hoşça kalın!
Ex’s & Oh’s
Yes. I thought the first topic of this month would be about ex-lovers. Why? Because I see that there are people trying to remind themselves. You have to be blind not to see it, right… Anyway. I wanted to share my perspective on such issues with you. And maybe the message will reach where it needs to reach.
Ex’s… I don’t feel anything for some of them, I was very angry with some of them. My anger towards some people will never go away. Please never confuse this with still valuing or caring. I am a person, who values time and I see everything that happens, as a lesson to be learned. In the end, I say goodbye to everything and look ahead. If you remember in my first article about starting 2024, I wrote that I throw away everything old. Yes, I may have been saying goodbye to people, but my memories have always been important to me. Frankly, I couldn’t bear to throw them away. One day, while I was going through my photos, I came across photos of me with my ex’s, and I thought, ‘What am I doing?’. Why? If these people were that important, they would still be in my life, right? Or there were some, that just brought back bad memories in front of my eyes. I was getting angry and cursing over and over again (it’s not a lie). That’s why I destroyed them all. Because I don’t want to remember and I want to make places in my memory for better ones. Even in our wardrobe, when we buy new clothes, we make places by throwing away the old ones we don’t wear, right? This is the same thing… The other day, while listening to a podcast, I came across an episode about hoarding. Isn’t this also a form of hoarding? Even when we throw away our clothes, I learned that we have to say goodbye to them. Because everything has energy. When we don’t say goodbye, we can’t break that bond between us and we can’t throw it away. Then I said that I did the right thing by saying goodbye completely.
No matter who it is or what it is, farewell is farewell. Just as we cannot find what we throw away, it is also the same in relationships. So the one who is gone is gone. The important thing is that you can heal yourself and move on. This was very difficult for me at first. I was stuck in the past. And I was trying so hard not to offend or upset the people around me. I shouldn’t be the bad one. I always thought this way. I couldn’t say no. This was the same even in friendships, not just with lovers. I came across a recent quote. ‘Actually, we were on good terms because I was good.’ I experienced this myself. For example, our friendship ended just because I preferred myself once, and I thought we were really close friends. Turns out I was the one carrying our friendship. These kinds of experiences teach you to be more selective, to know your own value, to say no and to continue on your way without looking back. It also teaches you that you shouldn’t be a giver all the time. So win-win. There must be something in return.
Of course we feel sad. I was also very sad, I cried, I was broken. I regret it, I felt sorry for the time I spent. I thought I was wasting my time for nothing. Yes. What should I do? Should I throw myself into bed and lie there all day long? Haven’t I wasted enough time already? Now is the time to refresh. Apparently I’ve been relieved of another burden. Let’s keep going… stronger!
In short, there is no Next from Ex. I used to believe that we could stay friends, but they disproved this thought with their actions. We continue our lives by saying hello to new people. What else can I say? As Elle King says in her song: Cause I’m the best baby that they never gotta keep (If they don’t deserve it). I hope we all meet decent people both in terms of relationships and friendship. I kiss you all big ❤ Goodbye till the next article!
Who is Gigi? 
Yorum bırakın