Who is Gigi?

Uzun bir aradan sonra herkese kocaman bir merhaba… Son zamanlarda ilgim başka yerlere kaydı, taşındım, işten ayrıldım, tatile gittik, döndük, kağıt kürek işleri derken sonunda buradayım. Yazma isteği içimde sürekli olan bi şey ama ne anlatmak isteğimle ilgili olan kısımda biraz problemler vardı açıkçası.

Anlatabileceğim çok şey var aslında. Fakat bazen, bir şeyle ilgili ne kadar çok konuşursan, o konuda hep işlerin ters gider, nazara gelir ya? Her şey bi anda güzel giderken, işler sarpa sarar filan. Evet. Kabul ediyorum. Nazara inanan bir insanım. Nazardan da ziyade bu, hayattaki planlarımız için de geçerli olan bir şey. Örneğin, kendimle ilgili şöyle bir şey fark ettim. Ben yapmak istediklerimi ya da hedeflerimi çok dillendirdiğim zaman, asla yapmayan bir insanım. Bununla ilgili bir yazı okumuştum. Planlarımızı, yapacaklarımızı anlattığımız zaman beynimiz bunu yapmış olarak algılıyormuş ve yapmışçasına haz yaşadığımız için de bunları gerçekleştirmiyormuşuz. Bir nevi hevesimizi kaybediyoruz yani. Bu yüzden de, bu son zamanları kendimle ve geleceğimle ilgili yapmak istediğim şeyleri düşünerek, planlayarak geçirdim. Danışmam gereken kişilere danıştım sadece. Fikirlerini aldım. Gereken araştırmalarımı yaptım. Öncelik sıralaması yaptım bu planlarımla ilgili. Her şey tamamlandıktan sonra, bu süreçle ilgili bir yazı yazmak isterim kesinlikle.

Beni Instagram’da takip edenlerin şuanda gördüğü tek şey; mutfakta sürekli yemek pişiren Gigi 😀 Evet, şu sıralar ev hanımlığı yapıyorum. Bu işin şakası tabii ki ama hiç bir şey yapmadan da vakit maalesef ki geçmiyor. Almanya’ya geleli üç yıl oldu neredeyse ve sadece geldiğim ilk üç ayda, iş bulamadığım için evdeydim. Sonrasında iş buldum ve o zamandan beri de durmadan çalışıyordum. Bu süreçte de, asıl yapmam gerekenleri sürekli erteledim. Bunların içinde diploma onayları, Almanca dil eğitimi almak (Almanca kursuna gidiyordum, fakat bir sene içinde sadece bir kur tamamlayabiliyordum. İki sene içerisinde sadece A2ye kadar gelebildim.), diploma onaylarından sonra tercümanlık yapabilmek için, bir de ekstradan sınavlara girip kaşe almak (kaşe almanız gerekiyormuş resmi yazılı tercüman olabilmek için) vb. ertelenmiş bir sürü yapılacak şey vardı. Aslında benim kendi mesleklerimi yapabilmem için diploma onayına ihtiyacım yokmuş, fakat diplomalarınızı onaylattığınız taktirde maaşınız yükseliyormuş ve işe alınma ihtimaliniz yükseliyormuş. Sürekli iş ilanlarında gördüğüm ‘en az iki senelik deneyim’ kısmı ise beni hep üzen kısım oldu açıkçası. Ona rağmen başvurduğumda negatif bir cevap bile alamamak ise… yorumsuz. Özgüvenimi yerle bir ediyor böyle şeyler. Ben bu konularda duygusalım yalan söylemeyeceğim. Modumu düşürür direk. Her şeyi çok kafama takıyorum ve kendime baskı yapıyorum böyle durumlarda. Ben üniversite zamanlarımda staj vs. kovalamak yerine vaktimi çiftlikte babama yardım ederek geçiriyordum. Belki mesleki anlamda deneyimsiz gözüküyorum ama bu yapabileceklerimin sınırlı olduğu anlamına gelmiyor. Bunun farkındayım ama beynim sürekli tam tersini söylemeye odaklanmışçasına bana kendimi geç kalmış hissettiriyor. Ben de buna bir “Dur!” demeye karar verdim. Yapmak istediklerimle alakalı çok farklı planlarım var ve kendimi o kadar hazır hissediyorum ki! Bu arayı da kendime odaklanıp geleceğimi şekillendirme olarak adlandırıyorum. Dinlenmeye ve kafamı toparlamaya ihtiyacım vardı gerçekten. Kendime odaklanırken bir yandan da erkek arkadaşıma yardım ediyorum. Yetişemediği yerlerde ona destek olmak bana iyi geliyor açıkçası. Hiçbir şey yapmıyorum hissinden beni kurtarıyor.

Yine daldan dala atladığım bir yazı oldu farkındayım. Ama kafamı meşgul eden konular bunlar son günlerde. Yeni bir başlangıç yapmak ve sağlam temelli bir gelecek inşa etmek istiyorum kendime. Biraz daha aklı başında ve emin adımlarla da ilerlemekten geçiyor bu. Tek bir şeye odaklanıp ilerlemek… zamanımı çarçur ettiğimi düşünmek yerine, sevdiğim bir şey için çabalama düşüncesi ise içimi kıpır kıpır yapıyor. Çünkü her şey bir süreç ve ben beklemekten ciddi anlamda sıkıldım. Hiçbir şey için de geç kalmış sayılmam. Bu yüzden başlığımız “NADAS”. Kendimi nadasa çekilmiş olarak görüyorum. Gereksiz düşüncelerden arınmış bir beyin, dinlenmiş bir vücud ve yeni maceralara hazır bir psikolojiye ihtiyacım vardı. Birazcık şansa ihtiyacım olacak bu dönemde. Bana bol bol şans dileyin. Bir sonraki blogda görüşmek üzere ❤

FALLOW

A big hello to everyone after a long break… Recently, my attention has been elsewhere: I moved, left my job, we went on a vacation, came back, dealt with paperwork, and now I’m finally here. Writing is something I always want to do, but honestly, I was having some issues with figuring out what I wanted to say.

I actually have a lot to share. But sometimes, the more you talk about something, the more things start to go wrong, you know? Like how everything can be going well, and then suddenly it all starts falling apart. Yes, I admit it. I believe in the evil eye. But more than that, I think this applies to our plans in life too. For example, I’ve realized this about myself: when I talk too much about what I want to do or what my goals are, I never actually end up doing them. I once read an article about this. Apparently, when we talk about our plans, our brain interprets it as if we’ve already done it, and because we get a sense of satisfaction from that, we don’t end up following through. In a way, we lose our motivation. So lately, I’ve spent time thinking and planning what I want to do for myself and my future. I’ve only consulted the people I need to, took their advice, did my research, and prioritized my plans. Once everything is complete, I’ll definitely write about this process.

The only thing people see on my Instagram these days is Gigi constantly cooking in the kitchen. 😀 Yes, at the moment I’m playing the role of a housewife. It’s just a joke, of course, but time doesn’t pass when you’re doing nothing. It’s been almost three years since I moved to Germany, and I was only at home for the first three months because I couldn’t find a job. After that, I found work and have been working non-stop since. During this time, I kept postponing what I actually needed to do, like diploma approvals, learning German (I was attending a German course, but I could only complete one level in a year. In two years, I only got to A2.), and after diploma approvals, taking extra exams to get a stamp (apparently you need a stamp to be an official written translator) and so on. There were so many things I kept postponing. In fact, I don’t need diploma approval to do my own professions, but if you get them approved, your salary increases, and your chances of getting hired improve. The part that always saddened me was seeing ‘at least two years of experience’ on job postings. And even when I applied, not even receiving a negative response… no comment. That kind of thing shatters my confidence. I won’t lie; I’m emotional about this stuff. It brings my mood down immediately. I overthink everything and put a lot of pressure on myself in these situations. During my university years, instead of chasing internships and such, I spent my time helping my dad on the farm. Maybe I look inexperienced professionally, but that doesn’t mean my abilities are limited. I’m aware of that, but my brain seems focused on telling me the opposite, making me feel like I’m too late. So I decided to put a stop to that. I have very different plans regarding what I want to do, and I feel so ready! I’m treating this break as a time to focus on myself and shape my future. I really needed to rest and clear my mind. While focusing on myself, I’m also helping my boyfriend. Supporting him in areas where he needs help makes me feel good, to be honest. It frees me from the feeling of doing nothing.

I know this post jumped from topic to topic, but these are the things that have been occupying my mind lately. I want to start fresh and build a solid future for myself. It’s about progressing with a bit more clarity and taking confident steps. Focusing on just one thing… instead of thinking I’m wasting my time, the thought of working towards something I love excites me. Because everything is a process, and I’ve grown really tired of waiting. And it’s not too late for anything. That’s why the title is “FALLOW.” I see myself as having gone into a fallow period. I needed a clear mind, a rested body, and a psychology ready for new adventures. I’ll need a bit of luck during this time. Wish me lots of luck. See you in the next blog ❤