Who is Gigi?

Ocak ayları neden hep bu kadar yavaş geçiyor ve uzun geliyor insana? Sizce de öyle değil miydi yoksa bir tek ben mi böyle hissettim? Sonunda yeni bir aya geçeceğimizin mutluluğuyla klavyemin başındayım ve bu ayı şöyle bir neler yaptığıma göz atıp, kendim için yaptığım şeyleri anlatarak kapatmak istiyorum.

Ben bu ay bi yoruldum ya… sebebini bilmiyorum asla. Her şeye yetişmeye çalışmak beni tüketti ciddi anlamda. Planlar beklenmedik bi şekilde iptal oldu ya da değişti… psikolojik olarak aşırı bunaldım ve son olarak ağır bir grip atlattık. Hala öksürüyorum ve burnum akıyor ama en azından ilk günkü gibi 38 derece ateşim yok.

İçimde kocaman bir boşluk varmış gibi hissediyordum. Ne istediğime karar vermekte zorlandığım, kafamın aşırı karışık olduğu, kendimi sürekli yorgun hissettiğim bir süreçti. Bıkmışlık hissi de cabası. Bunlar benim motivasyonumu aşırı etkileyen şeyler. Sürekli kendimi yatak odasına kapatıp Chico’yla vakit geçirdim, kitap okudum, laptopumdan dizi açıp kendi kendime izledim. Ajandama yazıp planladığım çoğu şeyi erteledim. Sosyal medyada bile güzel bir rutin oluşturmuştum. Onu da bozdum. Sadece ekran kaydırdığım saatler ve ben vardık. Tüm bunlar uzun zamandır güneş görmediğimiz için olabilir mi acaba? Hayatımı dip köşe sorguladığım bir aydı yani…

Her neyse… bunların dışında evde duvarlar üstüme geliyormuşcasına bir baskı hissediyordum kapıdan girince. Bir şeyler eksik gibi… bir huzursuz. Eve girdiğimde beni mutlu eden tek şey Chico’ya kavuşma hissi ve beni gördüğüne ne kadar mutlu olduğunu görmek. Özlediğini size her şeyiyle gösteriyor ve bu hissin bi tarifi yok bence… Resmen her şeyi unutturuyor o an. Bütün yorgunluğunuz gidiyor. Onun o kulaklarını arkaya yatırıp sizi öpmesi… elinizdeki torbaları koklayıp karıştırması… ayakkabılarınızı yerde unuttuğunuzda alıp kemirmeye başlaması 😂

Günlerim bir yandan kafamda sürekli eve gidince şunu bunu yaparım, Almanca çalışırım, sınava hazırlanırım diye düşünerek geçiyor ama planladığım hiçbir şeyi yapamadan uyku saatim geliyor maalesef. Bir de yapamadıklarım için kendimi suçladığımı fark ettim. Baskı üretiyorum üstümde. Ne zaman çalışacaksın… ne zaman bloğu yazacaksın, Chico’ya da zaman ayırmak zorundasın, yerler kirlendi sil/süpür… Sabah tekrar işe, sonrasında kursa gidecek olmak, yarına hazırlıklarımı yapayım sabaha bir şey kalmasın düşüncesiyle kendimi sürekli bir şeyler yapmaya zorladığımı fark ettim.

Para biriktirmek istiyorum mesela… sürekli kafamda bir gelir – gider tablosu… İş yerinde sürekli para harcıyor oluşum sinirimi bozuyor (mağazada çalışmanın negatif yanı) 😂 ama kendime bir söz verdim. ALMAYACAĞIM! Neden? Çünkü para kazandığım yere para kazandırmamaya karar verdim 😏 Her şeye sahibim çok şükür ve fazlasına da ihtiyacım yok. Bu yüzden de sadece eksiklerime odaklanmaya karar verdim. Yatak odamı daha verimli bir hale getirdim mesela. Kendi dekorasyon zevkime uygun şekilde minik dokunuşlar yaptım.

Bu evde kendime ait bir alanım yokmuş gibi hissediyordum. Erkek arkadaşımın bilgisayar masasında kendimi rahat hissetmiyordum. Sürekli işim bittiğinde eşyalarımı kaldırmam, oradan oraya taşımam gerekiyordu. Önceden salondaki yemek masası en favori alanımdı ama evdeki dinamikler de değişti. Şimdi o masa başka şeyler için kullanılıyor ve yerimden oldum anlayacağınız. Bu yüzden de iyice havada hissetmeye başladım kendimi. Bütün yaptığım düzenlemeler, güzelleştirmeler hepsi boşaymış gibi hissettirdi açıkçası. Başta planlanan düzen, kendi kendini başka bir şeye evirdi ve ben bundan memnun değildim. Ben de kendimi evde hissetmek için kendi kullandığım alanlarımı güzelleştirmeye karar verdim.

Banyoda ufak değişiklikler yaptım… makyaj malzemelerimi oraya taşıdım mesela, çünkü sabahları ileri geri taşıyordum onları sürekli işe hazırlanırken… yatak odama güzel bir boy aynası ve çalışma masasıyla sandalye aldım. Akşam kurstan gelince dinlendikten sonra bloğumla ilgilenir, ajandalarımı yazarım, Almanca çalışırım diye. Eşyalarımı da ileri geri taşımaktan kurtulmuş oldum böylece ve odanın havası komple değişti. Çekmecelerimi düzenledim. Kullanmadığım makyaj malzemelerimi, şampuanlarımı vs. her şeyi ayıkladım. Attım. Bu hafta izinli olmamla birlikte bu süreç de çok iyi denk geldi aslında. İş ve kurs rutinime de fresh bir start verebilirim.

Vitaminlerime başlayacağım bu akşamdan itibaren. Demir ve özellikle D-Vitaminine başlıyorum, bir de Omega 3. Aşırı zayıfladım son zamanlarda. İştah zaten sıfır. İki öğün yemek yersem iyi yani. Benim açlığım hareketimle eş seviyede ilerliyor. Yani ne kadar hareket edersem o kadar daha çok acıkıyorum. Bu seneki değiştirmek istediğim şeylerden biri de bu. Sağlığıma ve yediklerime daha dikkat etmek. Şu anda zamanımın çoğu iş-kurs döngüsüne gidiyor. Eve geldiğim zamanlarda da yemek yiyip bir sonraki günün hazırlıklarını yapıyorum. Kalan enerjimle de Chico ile oyun oynuyoruz ama bu durum çok şükür Şubat ayında değişiyor. Almanca kurs döneminin sonuna geliyoruz yavaş yavaş ve umarım sınavı tek seferde geçerim. Deneme sınavlarımın sonuçlarına göre yeterli seviyedeyim ama o gün ne olacağını kimse bilemez maalesef. Ama başaracağıma inanıyorum. Koca bir senedir bunun için uğraşıyorum ve bu bir şart haline geldi artık.

Hayatımla ilgili karar verirken artık iki kişilik karar veriyorum. Önceliğim kendimden ziyade Chico oldu, çünkü erkek arkadaşım da yoğun bir kurs dönemine girdi ve Chico’nun sorumluluğunun sürekli onun üstünde olmasını istemiyorum. Normal şartlarda Full-Time’a geçmek ya da Full-Time başka bir iş aramayı düşünüyordum. Hatta iyi bir teklif de aldım ama hem evimin işe olan mesafesi hem de Chico’nun çok çabuk büyüyor oluşu ve ona vakit ayırmam gerektiği düşüncesiyle birlikte her şeyi rafa kaldırdım. Evet çok kazanmıyorum şu an ve daha çok para kazanmak istiyorum ama para bu zamanları bana geri vermeyecek sonuç olarak. Chico’yu eve getirdiğimiz günün videolarını izlediğimde bile şu iki ay içindeki değişimini görmek kalbimi eritiyor resmen. Para bir şekilde kazanılır… biriktirilir değil mi?

Bu seneki hedeflerimi derinlemesine gözden geçirdim o yüzden. Bana iyi gelenler, gelmeyenler, yapmak istediklerim ve istemediklerim derken… vardığım sonuç şu oldu:

1. Sadece Dilek Listemde olan şeyleri almaya odaklanacağım.
Plak çalar ve Instax almak istiyorum kendime. Bir de fotoğraf yazıcısı… Çok pahalı şeyler değil 🌼 ama zamana bölüp yavaş yavaş almaya karar verdim. Masa almak istiyordum ve aldım. Boy aynası almak istiyordum ona da bir ✅. Spor salonuna yazılmak istiyorum ama sadece Fitness değil yani. İçinde pilates ve yoga olan güzel bir salon buldum. Hatta kendi saunası bile var. Şu sınav stresinden kurtulduğum ilk anda gidip kaydolacağım. İş saatlerime göre güzel bir program oluşturup haftada 3-4 kere gidebilirim diye düşünüyorum. Bunlar dışında gereksiz kozmetik ve kıyafet harcamalarımı durdurdum! Çok şükür her şeyim var. İşe girdikten sonra resmen gardrobumu yeniledim yani ve daha fazlasına gerek yok kesinlikle.

2. Daha çok içerik üretmek
İçerik üretmek bana kendimi çok iyi hissettiriyor. Kamera karşısında konuşmak, sonrasında onların düzenlemesiyle uğraşmak, hayatımı romantize etmek, paylaştıklarımla insanlara dokunabildiğimi görmek… hem geri dönüp baktığımda koca bir sene nelerden geçtiğimi, neler yaptığımı görmek beni çok mutlu ediyor. Dijital Günlük fikrini gerçekten çok seviyorum. Bloğumla daha çok ilgilenmek istiyorum. Hatta tekrardan düzenlemek istiyorum ana sayfamdaki fotoğrafları, içerikleri ama ona bir türlü sıra gelmedi maalesef. Tekrar bir Hamburg fotoğraf çekimi mi yapsak süslenip püslenip?!

3. Eğitim almak
Sosyal medya yönetimi, Canva, Capcut, Pinterest gibi alanları öğrenmek ve online eğitimlere başlamak istiyorum. Temel bilgi olarak sahibim evet ama uzmanlaşmış olma fikri daha cazip bence. Biliyorum diyip gerçekten biliyor olmak. Buna mesai harcayabilirim kesinlikle. Gün de bir saat oturup çalışmak da ne var yani Almanca öğrenmeye 4 saatimi ayırırken 😎

4. Seyahat etmek
Kendime bir ‘TRAVEL’ kavanozu yapmaya karar verdim. Ne bu ‘TRAVEL KAVANOZU’? Beni bilenler bilir… Ben ne kadar çok seyahat edersem kendimi o kadar daha iyi hissediyorum. Nereye seyahat ettiğimden çok evden uzaklaşma ve yer değiştirme hissi bana çok iyi geliyor. Hayatın monotonluğunu kırmak, ortam değişikliği, özlediğim insanlarla birlikte olmak. Yepyeni şehirler keşfetmek ya da… Günübirlik başka küçük şehirlere gitmek bile enerjimin değişmesi için yeterli. Son bi senedir küçük kaçamaklar, şehir değişiklikleri yapıyoruz yine ama kendimden beklediğim performansı kurs devamlılığını sağlama sorumluluğumdan dolayı çok gösteremedim. Ben devamsızlık yaptığım zaman kendimi aşırı kötü hissediyorum 🙈 Chico’nun aşıları tamamlandıktan sonra yurt dışına da beraber gidebileceğimiz gibi, bu yaz onunla birlikte daha fazla dışarda olmak ve güneşli günlerin tadını bol bol çıkarmak istiyorum. Yağmurlu günler için yağmurluğumuz bile var. Kazancım şu anda kafama estiği gibi hareket etmeme izin vermediğinden dolayı da bu Travel Kavanozu’nu yapacağım. İzin günlerim şimdiden belli olduğu için de kendimi öncesinden hazırlamak istiyorum. Yani yine para biriktireceğim anlamına geliyor. Bu sene gitmek istediğim şehirlerden bi kaç tanesini tamamlamak istiyorum artık. Her sene bir sonraki seneye ertelemekten çok sıkıldım ve bunun kesinlikle değişmesi gerekiyor.

Son bir haftadır içerik üretme konusunda iyi gidiyorum bence. GRWM videoları ve sohbet etmek baya keyifli (beni Instagram ve Tiktok’da takip edebilirsiniz @whoisgigiblog olarak)… Sabahları işe gitmeden önce biraz daha erken kalkabilirsem bunu hafta içi bile yapabilirim 🙃 Genelde sabahlar uyandığım gibi çiş kaka temizleyerek geçiyor ama Chico’da baya baya dışarı tuvaletini yapmaya alıştı. Bugün iki kere dışarı çıkardık ve ikisinde de tuvaletini yaptı ve eve girdiğinde aferin ödülünü yerkenki heyecanını görmenizi isterdim. Ben de bu blogla birlikte masamın ve sandalyemin de siftahını yapmış bulunuyorum 😍

Son olarak Ocak ayının en güzel kısmı… kesinlikle kız kardeşimin gelmesiydi. İki güncüktü belki ama kanlı canlı yanımda olmasının tadı bambaşka. Bu evde bizi ilk ziyaretiydi, hem de en özel kısmı Chico’yla tanışmalarıydı… Chico teyzesini çok sevdi… teyzesi ona bir sürü hediyeler getirmişti gelirken 😍 Başta bir çekindi ama alıştıktan sonra onları oyun oynarken izlemek… ee kan çekiyor işte. Hep birlikte yaptığımız kahve ve hamburger date’i de cabası… gerçekten böyle bir şeye ihtiyacım vardı. Biz onlar geldiğinde çok hastaydık ve pek bir şey yapamadık ama daha sonrasında telafi ederiz artık. Şans işte. İyi ki geldin kardeş!! Darısı annemin başına diyelim. Bir sonrakinde umarım birlikte gelirler ❤️

Evet. Ocak ayı iyisiyle kötüsüyle böyle karışık geçti işte. Bir up bir down… Sizin yeni yılınız nasıl başladı bakalım? Hepinizi çok öpüyorum 😘 Okuduğunuz için de ayrıca teşekkür ederim 🙏 Bir sonraki blogda görüşürüz!

What Can You Do for Yourself?

Why do Januaries always feel so slow and endlessly long? Don’t you think so too, or am I the only one who felt this way? I’m sitting at my keyboard with the happiness of finally stepping into a new month, wanting to close this one by looking back at what I’ve done and sharing the things I did for myself.

Honestly… this month really exhausted me. I don’t even know exactly why. Trying to keep up with everything drained me more than I expected. Plans were suddenly canceled or changed, I felt mentally overwhelmed, and on top of everything, we went through a pretty heavy flu. I’m still coughing and my nose is still running, but at least I don’t have a 38°C fever like the first days.

I felt like there was a huge emptiness inside me. A period where I struggled to decide what I wanted, my mind was completely tangled, and I felt constantly tired. That feeling of being fed up didn’t help either. All of this affected my motivation deeply. I kept locking myself in the bedroom, spending time with Chico, reading books, opening a series on my laptop and watching it alone. I postponed most of the things I had written and planned in my planner. I even broke the nice routine I had built on social media. There were just endless hours of scrolling and me. Could all of this be because we haven’t seen the sun for so long? It was a month where I questioned my life from every corner…

Anyway… aside from all that, every time I walked into the house, I felt this pressure as if the walls were closing in on me. Something felt missing. Uneasy. The only thing that made me happy when I came home was reuniting with Chico and seeing how happy he was to see me. He shows how much he missed you with his whole being, and I don’t think there’s a proper way to describe that feeling. In that moment, you forget everything. All your exhaustion disappears. His ears going back as he kisses you… sniffing and digging through the bags you’re holding… starting to chew your shoes if you forget them on the floor 😂

My days pass with thoughts like “when I get home, I’ll do this, I’ll study German, I’ll prepare for the exam” constantly running through my head, but unfortunately bedtime comes without me doing any of it. And I realized I was blaming myself for the things I couldn’t do. I was creating pressure on myself.
When are you going to study… when are you going to write the blog… you also have to spend time with Chico… the floor is dirty, clean it… Knowing I’ll go to work again in the morning and then to the course, I kept forcing myself to do something so that nothing would be left for the next day. I noticed how much I was pushing myself.

I want to save money, for example… there’s constantly an income–expense table in my head. Spending money all the time at work annoys me (the downside of working in a store) 😂 But I made a promise to myself: I’M NOT GOING TO BUY. Why? Because I decided not to give my money back to the place where I earn it 😏 Thankfully, I have everything I need and I don’t need more. So I decided to focus only on what’s missing. I made my bedroom more functional, for example. I added small touches that fit my own decoration taste.

I felt like I didn’t have a space in this house that truly belonged to me. I never felt comfortable at my boyfriend’s computer desk. I always had to pack up my things and move them around once I was done. Before, the dining table in the living room was my favorite spot, but the dynamics at home changed. Now that table is used for other things, and I kind of lost my place. Because of that, I started feeling even more disconnected. All the organizing and beautifying I had done suddenly felt pointless. The original setup evolved into something else on its own, and I wasn’t happy with it. So I decided to beautify the areas I personally use, just to feel at home again.

I made small changes in the bathroom… I moved my makeup there, for example, because I was constantly carrying it back and forth while getting ready for work in the mornings. I bought a nice full-length mirror and a desk with a chair for my bedroom. The idea is that after coming back from the course and resting a bit, I can work on my blog, write in my planners, and study German. This way, I stopped carrying my things around all the time, and the whole vibe of the room changed. I organized my drawers. I decluttered everything I wasn’t using anymore, makeup, shampoos, all of it. I threw them out. Being on leave this week actually aligned perfectly with this process. I can give a fresh start to my work and course routine too.

I’m starting my vitamins tonight. Iron, especially Vitamin D, and Omega 3. I’ve lost a lot of weight recently. My appetite is basically zero. If I eat two meals a day, that’s already good. My hunger level matches my activity level. The more I move, the more I get hungry. This is one of the things I want to change this year. Paying more attention to my health and what I eat. Right now, most of my time goes into the work–course cycle. When I get home, I eat and prepare things for the next day. With the little energy I have left, we play with Chico, thankfully. But this will change in February. We’re slowly coming to the end of the German course period, and hopefully I’ll pass the exam on the first try. According to my mock exam results, my level is sufficient, but no one knows what will happen on that day. Still, I believe I’ll succeed. I’ve been working for this for a whole year, and it has become a necessity now.

When making decisions about my life, I now think for two. My priority has shifted from myself to Chico, because my boyfriend has also entered an intense course period and I don’t want the responsibility of Chico to be entirely on him. Under normal circumstances, I was thinking of switching to full-time or looking for another full-time job. I even received a good offer. But the distance between home and work, Chico growing so fast, and the need to spend time with him made me put everything on hold. Yes, I’m not earning much right now, and yes, I want to earn more. But money won’t give me these moments back. Even watching the videos from the day we brought Chico home and seeing how much he has changed in just two months melts my heart. Money can always be earned… and saved, right?

That’s why I reviewed my goals for this year in depth. What makes me feel good, what doesn’t, what I want to do and what I don’t… and this is the conclusion I reached:

1. I will focus only on buying what’s on my wish list.
I want a record player and an Instax camera. Also a photo printer. They’re not extremely expensive 🌼 but I decided to spread them out over time and buy them slowly. I wanted a desk and I bought it. I wanted a full-length mirror, check ✅. I want to sign up for a gym, but not just fitness. I found a nice place that includes pilates and yoga. It even has its own sauna. As soon as this exam stress is over, I’ll go and sign up. I think I can create a good program according to my work hours and go 3–4 times a week. Other than that, I stopped unnecessary cosmetic and clothing spending! Thankfully, I have everything. After starting work, I basically renewed my entire wardrobe anyway, and I definitely don’t need more.

2. Creating more content
Creating content makes me feel really good. Talking in front of the camera, editing afterward, romanticizing my life, seeing that what I share can touch people… and when I look back, seeing what I’ve been through and what I’ve done over a whole year makes me so happy. I truly love the Digital Diary idea. I want to spend more time on my blog. I even want to redesign the photos and content on my homepage, but I haven’t been able to get to it yet. Maybe another Hamburg photoshoot, all dressed up?

3. Getting educated
I want to learn social media management, Canva, CapCut, Pinterest, and start online courses in these areas. Yes, I have basic knowledge, but the idea of specializing is much more appealing. Saying “I know” and actually knowing are different things. I can definitely invest time in this. Spending one hour a day studying isn’t that much when I dedicated four hours a day to learning German 😎

4. Traveling
I decided to make myself a “TRAVEL” jar. What is a Travel Jar? Those who know me know… the more I travel, the better I feel. It’s not so much about where I go, but the feeling of leaving home and changing locations. Breaking the monotony of life, a change of scenery, being with people I miss. Discovering brand new cities or even taking day trips to small towns is enough to shift my energy. Over the past year, we’ve still done small getaways and city changes, but because of my responsibility to maintain course attendance, I couldn’t do as much as I expected from myself. When I miss classes, I feel extremely bad 🙈 Once Chico’s vaccinations are complete, we can even travel abroad together. This summer, I want to be outside more with him and enjoy sunny days to the fullest. We even have a raincoat for rainy days. Since my current income doesn’t allow me to move completely on impulse, I’m making this Travel Jar. My days off are already set, so I want to prepare in advance. Yes, that also means saving money. This year, I really want to check off a few of the cities I’ve been wanting to visit. I’m tired of postponing them to “next year” every single time, and this definitely needs to change.

I think I’ve been doing pretty well with content creation over the last week. GRWM videos and chatting are really fun (you can follow me on Instagram and TikTok at @whoisgigiblog). If I can wake up a bit earlier before work, I can even do this on weekdays 🙃 Usually my mornings start with cleaning pee and poop, but Chico is really getting used to doing his business outside now. Today we went out twice, and he did it both times. You should have seen his excitement while eating his “good boy” treat when we got back home. And with this blog post, I’ve officially christened my desk and chair 😍

Lastly, the best part of January… was definitely my sister’s visit. It may have only been two days, but having her physically here was something else. It was her first visit to this house, and the most special part was her meeting Chico. Chico loved his aunt so much… and she brought him lots of gifts 😍 He was a bit shy at first, but once he got used to her, watching them play together… well, blood runs thick. The coffee and burger date we all had together was the cherry on top. I really needed something like that. We were very sick while they were here and couldn’t do much, but we’ll make up for it next time. That’s life. So glad you came, sister!! Now let’s hope my mom comes next time ❤️

So yes… January passed like this, mixed with good and bad. One up, one down. I’m curious, how did your new year start? Sending you all lots of kisses 😘 And thank you so much for reading 🙏
See you in the next blog!