
Siz de her zaman kendinizi bir şeyler yapmaya zorladığınızı fark ediyor ya da bir şey yapmadığınızda kendinizi suçluyor musunuz? Bu resmen benim. Bir gün tembellik yapmak istiyorum mesela ama kendimi bugün hiç bir şey yapmadım diye suçlarken buluyorum. Ki bu durum sadece tembellik yapmak istediğim günlerle de alakalı değil. İş yerindeyken vaktimi o kadar çok boşa harcıyormuşum gibi hissediyorum ki mesai bittikten sonra günümü nasıl daha verimli hale getirebileceğimle ilgili planlar yapıyorum zihnimde, unutmamak için bir kağıda ya da hemen telefonuma To Do List’ler yazmaya başlıyorum. Peki sonuç? O kadar yorulmuş oluyorum ki eve geldiğim gibi her şeyi bi kenara bırakıp ilk yaptığım şey kendimi yatağa atmak oluyor. Bence problem burada aslında. Beni tembelliğe iten ya da yorgun hissetmemi sağlayan tek şey sosyal alanımın sadece yatak odam olması… Bu durum bu sene değiştirmek istediğim şeylerden biri. Evde keşke salon olsa… Koltuğa uzanıp tembellik yapmak istiyorum. Evde yapılacak aktivitelerden en sevdiğim şeylerden biri buydu mesela eskiden… aynı zamanda şu an en çok özlediğim şey… Ama şu anda tek başıma eve çıkmak için yeterli bir bütçem yok ve başka bir çare bulmalıyım. Bu yüzden dışarı çıkıp, kendimi rahat hissettiğim güzel mekanlar bulmaya karar verdim. Mesela blog mu yazmak istiyorum? Bunu evde yazmak yerine çalışabileceğim bir kafeye gidip kahvemi içerken yazabilirim. Almanca mı çalışacağım? Bunun için güzel bir kütüphane bulabilirim. Neden olmasın? Hala kendimi nasıl daha verimli olabileceğime odakladığımın farkında mısınız?
İş yerinde düşünmek için o kadar çok zamanım oluyor ki siparişleri yaparken ben de düşünmemek için kendimi başka şeylere odaklamaya çalışıyorum. Çok fazla podcast dinliyorum mesela. Bunların çoğu kişisel gelişim, psikoloji, sanatla ilgili kanallar ya da sadece komedi oluyor mesela. Moduma bağlı olarak değişiyor o gün ne dinlediğim. Bu hafta dinlediklerim ağırlıklı olarak kişisel gelişim ve psikolojiyle ilgili şeylerdi ve Toksik Verimlilikle ilgili bir bölüme denk geldim. Dinlerken kendimi “Bu benim!!! E bu da benim!” diye şaşırırken buldum ve yine bir aydınlanma geldi. Neden bunu yapıyorum ki kendime? Çünkü hayatımda memnun olmadığım ve yetersiz gelen o kadar çok şey var ki kendimi bunlara odaklamamak için sevdiğim şeylerle meşgul etmeye çalışıyorum. Bu sevdiğim şeyler de beni gerçeklikten uzaklaştırıp kendimi daha rahat hissetmemi sağlıyor. Yetersiz hissettiğim noktalardan kendimi uzaklaştırdığımda ve yapabildiklerimi gördüğümde ise “Evet. Sen yeterlisin. Şu yaptıklarına bak.” diye motive ederken buluyorum. Neden yetersiz geliyorsa değiştirmeye çalışmıyor ve kabullenip kaçıyorsun? diye sorarsanız… Kabul etmiyorum. Sadece her şeyi adım adım ilerletmek ve sağlam bir temel oluşturmak istediğim için acele etmiyorum. Tabii ki bu süreçte de psikolojik olarak kendi kendimi ne kadar istemesem de yıpratıyorum.
Demek istediğim hepimizin dinlenmeye ihtiyacı olduğu. Bu sadece tatile çıkarken olması gereken bir şey değil. Bir pazar günü ya da yoğun geçen bir iş günü sonunda da olabilir. Kendinize sorun “Ne istiyorum? Yorgun muyum? Uykuya mı ihtiyacım var yoksa konuşmaya mı? Ne düşünüyorum?” Kendini dinlemek ve onun farkında olmak en önemlisi. Son birkaç yıldır öğrendiğim en önemli şeylerden biri de bu. Kendimi dinlemek. O bana neye ihtiyacım olduğunu söylüyor zaten. Yeter ki duymak isteyeyim. Kendinizi duymaya başladığınızda motivasyonunuzun da arttığını göreceksiniz. Çünkü ne istediğinizi bildiğinizde bir odak noktanız oluyor, dikkatiniz dağılsa bile kendinizi çok daha kolay toparlayabiliyorsunuz ve dinlenme zamanınız geldiğinde “Evet. Gerekeni yaptım. Şimdi dinlenebilirim.” farkındalığı dinlendiğiniz zamanlarda kendinizi suçlu hissetme duygunuzu da devredışı bırakıyor. Bir deneyin derim. O zaman ne demek istediğimi çok daha iyi anlayacağınızdan eminim. Çünkü kendi kendini suçlamak çok kolay. Kendinize daha fazla zarar vermeyin böyle düşünerek.
P.S – Artık ayda iki yazı paylaşacağım. Yeni hedeflerimden biri de bu. Ayda bir kere olarak başlamıştım ama daha çok yazmak, daha çok sizinle dertleşmek istiyorum. Çünkü bu blog benim için içimi döktüğüm bir günlük gibi. Sizin de okuduğunuzu görmek beni ayrı mutlu ediyor açıkçası. Evet Instagram’da hayat toz pembe gibi… evde kendi kendime geçirdiğim zamanlar, seyahatlar vs. çok güzel ama bir de bunun bir arka planı var. Bu blog da storylerde ya da reellerde gözükmeyen iç görü köşesi gibi olsun. Belki sizinde benimle paylaştığınız aynı duygular vardır ve yalnız olmadığınızın farkına varmanıza yardımcı olur. Çok seviliyorsunuz ❤
Toxic Efficiency
Do you realize that you always forcing yourself to do something or blaming yourself when you don’t do anything? Yes. That’s me! For example, I want to laze around for one day, but I’m blaming myself for doing nothing today. And this is not about the days when I just want to laze around. I feel like I’m wasting so much time at work, so I think always, how I make my day more productive after work is over, and make plans in my mind, start writing To Do Lists on a piece of paper or on my phone so I don’t forget. What about the result? I get so tired and when I come home, the first thing I do is put everything aside and throw myself into bed. I think the problem is actually here. The only thing that makes me feel lazy or tired is that my social space is only my bedroom… This is one of the things, that I want to change this year. I wish there was a living room at our home… I want to lie on the sofa and laze around. For example, this was one of my favorite activities to do at home… And this is also the thing that I miss so much everyday… But right now I don’t have enough budget to find a place just for myself and that’s why I have to find another solution. So I decided to go out and find beautiful places where I felt comfortable. For example, do I want to write a blog? Instead of writing this at home, I can go to a cafe where I can work and write while drinking my coffee. Will I study German? I can find a good library for this. Why not? Do you realize, that I’m still focusing on how I can be more productive?
I have so much time to think at work that I try to focus on other things so I don’t think too much while making orders. For example, I listen to a lot of podcasts. Most of these are channels related to self-improvement, psychology, art or just comedy. It changes depending on my mood, what I listen to that day. What I listened to this week was mostly about self-improvement and psychology, and I came across an episode about Toxic Productivity. While listening, I found myself saying and surprising “This is me!!! And this is me too!”. Of course I was enlightened again… Why am I doing this to myself? Because, there are so many things in my life, that I am not satisfied with and that are inadequate, so I try to keep myself busy with the things I love, in order not to focus on them. These things I love distract me from reality and make me feel more comfortable. When I distance myself from the points, where I feel inadequate, and see what I can do, I find myself saying, “Yes. You are enough. Look at what you have done!”. If you ask… if it seems inadequate, why don’t you try to change it and just accept it and run away from all of these? The answer is: I don’t accept it. I’m taking my time, just because I want to take things step by step and build on a solid basis. Of course, in this process, no matter how much I don’t want to, I wear myself out psychologically.
My point is, that we all need rest. This isn’t just something, that should happen when you’re going on vacation. It could also happen on a Sunday or at the end of a busy work day. Ask yourself. “What do I want? Am I tired? Do I need to sleep or talk? What am I thinking?” The most important thing is to listen to yourself and be aware of it. That’s one of the most important things I’ve learned over the last few years. Listening to myself. She already tells me what I need. As long as I want to hear it. When you start to hear yourself, you will see that your motivation increases. Because, when you know what you want, you have a point of focus. Even if you get distracted, you can recover much more easily, and when it’s time to rest, the mindfullness of “Yes. I did what was necessary. I can rest now.”, also deactivates your feeling of guilt when you rest. Give it a try. Then I’m sure, you’ll understand much better, what I mean. Because it’s so easy to blame yourself. Don’t hurt yourself any more, by thinking like in that way.
P.S – From now, I will share two articles in a month. This is one of my new goals. I started once a month, but I want to write more and have more heart-to-heart talk with you. Because this blog is like a diary, where I pour out my heart. Frankly, it makes me very happy to see that you read it too. Of course on Instagram, life is a bowl of cherries… yes, times spend by myself at home, travels, etc. it is very beautiful, but there is also a background. Let this blog be like an insight corner, that does not appear in stories or reels. Maybe you have the same feelings as me, and it will help you to realize, that you are not alone. Love you all ❤

Toksik Verimlilik… – Haber breaking new için bir cevap yazın Cevabı iptal et