Who is Gigi?

Kız kardeşi olanlar belki bu bölümde anlatmak istediklerimi daha iyi anlarlar. Kız/erkek farketmeksizin kardeşi olan herkes aslında ne anlatmak istediğimi anlayabilir. Ama kız kardeşlik çok bambaşka bir şey. Bazen kedi köpek gibi dalaşırken, bazen de bir şey uğruna öyle bir kenetlenirsin ki, hiçbir şey sizi yıkamaz. Neden bu ayın yazısı olarak bu konuyu seçtim? Çünkü bugün benim canım kardeşimin doğum günü ve her sene bu aramızdaki bağ daha da güçleniyormuş gibi hissediyorum. Bu yüzden de bu bölümü canım kardeşime armağan etmek istedim.

Benim kız kardeşimle çok bir yaş farkım yok. Kendisinden sadece 1,5 yaş büyüğüm ve bu yüzden bizi ikizmişiz gibi büyüttüler. Aynı kıyafetler, aynı ayakkabılar… her şeyimiz aynıydı. Doğum günleri senin benim doğum günüm gibi değil de, bizim doğum günümüz gibi kutlanırdı. Pastalar beraber üflenirdi. Sokakta teyzeler ‘İkiz misiniz siz?’ diye sorduklarında ‘Hayır. Kardeşiz!’ diye düzeltmeye bıkardık. Birimizin başına bir şey geldiğinde diğerinin de canı yanardı. Birlikte çiftlikte geçirdiğimiz zamanlarda kendimize aksiyon arayışlarımız, bisiklet turlarımız, oynadığımız türlü türlü oyunlar filan derken bu durum yaşlar büyüdükçe değişti tabii. Aramıza senin kıyafetin, benim kıyafetim, senin arkadaşın, benim arkadaşım gibi kıskançlıklar, paylaşamamalar girdi. Ailemizin boşanma döneminde de bu durumlar iyice büyüdü ve bizi birbirimizden oldukça uzaklaştırdı. Fikir ayrılıkları, tarz farkları, birbirimizden o kadar farklıydık ki. O çok çalışkandı, ben ise çok tembel. O okulda başarılıyken ben daha çok müzik ve resimle alakalıydım mesela. Benim derdim kıyafetlerim, saçımken onun derdi matematikti.

Sonra bir gün bir baktık ki ikimizde büyümüşüz. Kavgalarımız bitmiş, paylaşımlarımız artmış. Küçük şeyler sorun olmaktan çıkmış, tüm sorunları el ele beraber çözer olmuşuz. Birbirimizin seyahat arkadaşı haline gelmişiz. Yalnız yürürken eşlik etmesini ilk istediğiniz kişi kız kardeşiniz olmuş. ‘Kardeeeeş bana eşlik eder misin?’ sorusu dakikalarca uzayan, bitmek bilmeyen telefon konuşmaları getirmiş peşinde. Ben Hamburg’a taşındıktan birkaç ay sonra kardeşim beni ziyarete geldi. 15 gün boyunca beraberdik. Hamburg’da gezdik, başka şehirlere seyahat ettik. Ben ona yemekler hazırladım. Hayatımda ilk kez ailemden uzaktaydım ve ilk kez ailemden birisi ziyaretime geliyordu. Heyecanı büyük olduğu kadar ayrılık acısı da bir o kadar büyük olmuştu. Havaalanında kardeşimi uğurladığım dakikadan itibaren 3 gün dur durak bilmeden ağlamıştım. Sonra ise ilk seyahatimizi planladık. O kadar güzeldi ki. Yine kocaman bir hafta beraber iki şehri keşfettik. Tabii ki hala abla-kardeş atışmalarımız oluyor. Onlar da bizim ilişkimizin tuzu biberi hahaha.

Biz her konuşmamızda, kardeşlik ilişkimizle ilgili geçmişten bugüne kadar olan şeyleri tartışıp, yaptığımız yanlışları, ya da yaptıklarımızın arkasındaki psikolojilerimizi konuşup hala daha sorunlarımızı çözmeye çalışıyoruz. Sorunlar demek de doğru değil aslında. Çok öncesinde konuşup çözebileceğimiz şeylerdi belki de, ama o dönemin koşulları bu ortam için pek de uygun değildi belki de. Kardeş olarak bugüne kadar hep yarıştırıldığımızı fark ettik mesela. İlişkimizi etkileyen en önemli etkenlerden biri buydu. Aile içinde, okullarımızda bizi hep başarılarımızla yarıştırdılar. Kardeşimi tanıyan öğretmenlerimin bana ‘Sen nasıl ablasın? Kardeşine örnek olman gerekirken o mu sana örnek oluyor?’ gibi alaycı şakalarını hatırlıyorum. Ayy şu anki aklım olsa hepsine ağzının payını verirdim gerçekten. Ne kadar da korkunç bir şey aslında yaptıkları. Bir de öğretmensin sen yani… Her neyse.

Biz de, bugün o günleri hatırladıkça, başkalarının yanlışları yüzünden etkilenmiş ilişkimizi, konuşarak ve sorunlarımızı çözerek iyileştirdik ve iyileştirmeye de devam ediyoruz. Hayatımızda, önemli anlarımızda birbirimize herkesten daha çok destek oluyoruz. Kimseyle olup biteni paylaşmadan önce ilk arayıp anlattığım kişi kardeşim oluyor. Bazen çok kafam karıştığında kendimi işin içinden çıkamayacakmışım gibi hissettiğimde aradığım ilk kişi yine kardeşim. Canım benim. Sarı papiyatam. Arkanızda sırtınızı yaslayabileceğiniz güçlü bir destek olduğunu bilmek benim için paha biçilemez bir duygu.

İyi ki doğdun ve iyi ki varsın civcivim. Doğum günün kutlu olsun. Tüm dileklerinin gerçek olduğu, musmutlu nice yıllar diliyorum sana. Hep birlikte yeni yerler keşfettiğimiz, muhteşem seyahat rotalarıyla dolu nice güzel yıllarımıza da ayrıca güzel bir selam çakıyorum. Seni çok seviyorum ❤

Sisterhood

Those who have sisters may understand better, what I want to explain in this section. Anyone, who has a sibling, regardless of whether they are boys or girls, can understand what I am trying to say. But sisterhood is something completely different. Sometimes you fight like cats and dogs, sometimes you stick together for something so much, that nothing can break you. Why did I choose this topic as this month’s article? Because today is my dear sister’s birthday and I feel like the bond between us is getting stronger every year. That’s why I wanted to dedicate this chapter to my dear sis.

I don’t have much of an age difference with my sister. I’m only 1.5 years older than him, so they raised us as if we were twins. Same clothes, same shoes… everything was the same. Birthdays were celebrated as if they were our joint birthday, not as separate birthdays. For example, we used to blow birthday cakes together. When people on the street asked us ‘Are you twins?’, we were tired of correcting it as ‘No.We are sisters!’. If something happened to one of us, the other would also get sick. While we were looking for action, cycling tours, playing all kinds of games during the times we spent on the farm together, this of course changed as we got older. Jealousy and inability to share things like your clothes, my clothes, your friend, my friend came between us. These situations escalated during our family’s divorce and distanced us from each other. Differences of opinion, differences of style, we were so different from each other. She was very hardworking and I was very lazy. For example, while she was successful at school, I was more interested in music and painting. While my concern was my clothes and hair, her concern was mathematics.

Then one day we realized that we had both grown up. Our fights are over, our sharing has increased. Small things are no longer a problem, we can solve all problems together, hand in hand. We have become each other’s travel companions. The first person you wanted to accompany you, while you walking alone is your sister. The question ‘Sisteeer, will you accompany me?’ brings endless phone calls that lasted for minutes. A few months after I moved to Hamburg, my sister came to visit me. We were together for 15 days. We toured in Hamburg and traveled to other cities. I prepared meals for her. It was the first time in my life that I was away from my family and it was the first time that someone from my family was coming to visit me. As much as her excitement was great, the pain of separation was also great. From the moment I saw my sister off at the airport, I cried non-stop for 3 days. Then we planned our first trip. It was so beautiful. Once again, we explored two cities together for a long week. Of course, we still have sister-sister squabbles. They are also the spice of our relationship hahaha.

In every conversation, we discuss things that have happened from the past to the present regarding our sisterhood relationship, talk about the mistakes we made or the psychology behind what we did, and still try to solve our problems. Actually, it is not right to call it as problems. Maybe these were things we could have talked about and resolved long ago, but the conditions of that period were perhaps not very suitable for this environment. For example, we realized that we have always been made to compete as sisters. This was one of the most important factors affecting our relationship. They always made us compete with our achievements in our family and in our schools. My teachers, who knew my sister, asked me, ‘What kind of an older sister are you? While you should be an example to your sister, is she setting an example for you?’ I remember their sarcastic jokes. Wow, if I had my current mind, I would really give a damn answer to all of them. What a terrible thing they actually did. And you’re a teacher, so… Anyway.

Today, as we remember those days, we have healed our relationship, which was affected by the mistakes of others, by talking and solving our problems, and we continue to heal. We support each other more than anyone else during important moments in our lives. Before sharing what’s going on with anyone, the first person I call and tell is my sister. Sometimes, when I am very confused and feel like I can’t get out of the situation, the first person I call is my sister. My darling. My yellow daisy. Knowing that you have a strong support behind you that you can lean on is a priceless feeling for me.

Happy birthday and glad to have you, my yellow chick. Happy birthday. I wish you many happy years where all your wishes come true. I would also like to extend a warm greeting to our wonderful years of discovering new places together and full of wonderful travel routes. I love you so much ❤